ای درخت آشنا
شاخه های خویش را
ناگهان کجا جا گذاشتی؟
یا به قول خواهرم فروغ:
«دستهای خویش را در کدام باغچه عاشقانه کاشتی؟!»
این قرارداد تا ابد میان ما برقرار باد :
چشمهای من به جای دستهای تو...!
من به دست تو آب می دهم
تو به چشم من آبرو بده
من به چشمهای بی قرار تو
قول میدهم:
ریشه های ما به آب
شاخه های ما به آفتاب می رسد
ما دوباره سبز می شویم!
"قیصر امین پور"
برچسب:
نویسنده: مانی رستگار
برچسب:
نویسنده: مانی رستگار